Obstawiam, że wszyscy jesteśmy wciągnięci już w rutynowe czynności szkolne. Budząc się rano zamiast słonecznego poranka widzimy za oknem porywający wiatr, który zniechęca nas do wyjścia z domu. Łóżko stało się jeszcze większym magnesem niż zawsze, a zimność którą odczuwamy po odkryciu kołdry przeraża wszystkich. Z tego względu, na ocieplenie chociaż wizualnie naszej tymczasowej jesieni, postanowiłam wstawić kilka zdjęć z wyjazdu do Austrii. Odwiedzenie moich kuzynów w swoich naturalnych środowiskach było fantastycznym pomysłem. Uwielbiam z nimi spędzać czas, a jeszcze bardziej nasze spotkania emocjonuje fakt, że spotykamy się raz w roku- na wakacje. Dlatego wykorzystujemy razem każdą możliwą minutę, aby naczerpać energii aż do następnego razu. Nie wiem, czy to przez to że jesteśmy rodziną, czy po prostu dobrze się dogadujemy, ale przy nich wszyscy w czworo jesteśmy na 100% sobą, bez żadnych ale. I to według mnie jest najpiękniejsze. To cudowne uczucie kiedy przebywasz w gronie osób ze świadomością o totalnym wyluzowaniu się, nie zamartwianiu i ciągłym uśmiechu na twarzy. Szkoda, że widzimy się tak rzadko, ale to może dzięki temu nasze spotkania są jeszcze bardziej wyczekiwane i pełniejsze. 

Strasznie szybko to zleciało, aż powiem, że za szybko. Nawet nie zdążyłam się rozkręcić, a tu już przeleciał rok z blogiem. Otóż tak, dzisiaj jest rocznica bloga! Pamiętam jak zakładałam bloga, a w międzyczasie myślami już się poddawałam. Jednak, myślałam że będzie gorzej. Mój cel jaki sobie postawiłam- 100 obs w ok. rok jest jak widać spełniony. Przez ten czas było wiele zmian na blogu, cały czas coś nowego, inne posty, wygląd, szukanie pomysłów, inspiracji. I pomimo tego, że było owych prób mnóstwo wciąż jeszcze to nie jest to co chciałam. Cały czas szukam swojego stylu. Mam nadzieję, że teraz uda mi się w drugim roku bardziej spełnić swoje cele. Ale od tego wyłączy tylko i wyłącznie moja praca oraz czy się Wam spodoba. Niestety nie jestem z siebie zadowolona, ponieważ chwilami zaniedbywałam bloga. Mało postów, mało zdjęć, mało blogowania. Więc moje nowe postanowienie to praca, praca, praca!

Teraz tak sobie myśląc co robiłam przez ostatni rok, to właśnie blogowanie. Nie wiem co innego bym robiła zamiast czytania blogów, dodawania postów, chodzenie na sesje, zmieniania szablonu, szukania inspiracji. W to poszło tak cholernie dużo czasu. Jednak się cieszę, ponieważ dzięki temu poznałam wiele wiele ciekawych i wspaniałych osób. Pomogły mi w wielu chwilach, przez co wiem, że naprawdę są dobrymi koleżankami. Oprócz tego trochę bardziej zaczęłam interesować się modą. Miałam okazję współpracować z jedną firmą, za co również dziękuje. Cały czas chciałabym udoskonalać bloga, a w tym również siebie, aby było jeszcze lepiej.

Dziękuje wszystkim czytelnikom i oglądającym, którzy raz na jakiś czas weszli na mojego bloga, poczytali troszeczkę. Mam nadzieję, że posty Wam się podobają, macie może jakiś swoje ulubione. Albo porady na coś Wam się przydały. Bardzo chciałabym dowiedzieć się Waszej opinii na temat mojego bloga, co zmienić, co zostawić, co lubisz, a czego nie. Krytyka jest bardzo potrzebna przy dalszym realizowaniu, dlatego piszcie śmiało!

Jeszcze raz dzięki za wszystko!

memories hehe

    Właśnie zdałam sobie sprawę, że to mój pierwszy post w tym roku! A już mamy zaraz koniec stycznia. Tak w sumie, dzisiaj do Was przychodzę z niczym. Po prostu chciałam dodać jakieś oznaki życia w moim maciupeńkim miejscu, gdzie mogę od czasu do czasu coś napisać. Coś, co albo mnie męczy na duszy, albo jakieś wydarzenia ,które zaistniały. Ale dzisiaj nic. Ostatnio w ogóle nie mam 'weny' na myślenie. Chyba przez ten czas się strasznie rozleniwiłam, ponad tydzień nie było mnie w szkole(przeziębienie, żeby nie było haha). Może i potrzebna czasem jest taka chwila ciszy i uspokojenia dla samej siebie. Ale teraz tak myśląc, nawet nie miałam kiedy pomyśleć przez moją teraźniejszą przeprowadzkę. Może kto widział snapie, jak się udzieliłam przez dwa dni. Jedyne nad czy się zastanawiam, to nad urządzeniem pokoju. Strasznie nad tym długo planuję i rozmyślam. Mam tyle pomysłów, żeby urządzić mój pokój w takim stylu jakim bym chciała, czyli po swojemu. A teraz zwłaszcza, że mam dosyć duże pole do popisu. Mogłabym i dziś już jechać po meble i potrzebne dodatki, jedyne co mnie hamuje to- pieniądze. Stopniowo muszę układać swoje zasoby, ale to tak znika na nie wiadomo co haha. Pomijając ten fakt, jeżeli chodzi o mnie to nad niczym nie rozmyślałam, ale w okół mnie ludzie potrafią dać taką inspirację i wiarę do życia. Naprawdę nie wiem, czy to dar, czy na pewno też doświadczenie życiowe. Samym słuchaniem poszczególnych osób możemy zmienić nasz tok myślenia, albo chociaż popatrzenia na świat w innym kierunku. Docenienia wartości jakim jest życie. Aby nie ograniczać się tylko do swoich myśli, ale też danie szansy innym poglądom. Mowa oczywiście tutaj o niejakiej Sylwii Gaczorek, również blogerki. Pewnie większość z Was ją zna tak samo jak ja. Na snapie niby mówi o jasnych rzeczach, niby logicznych, ale naprawdę potrafi podnieść na duchu i dać motywacji. Przez to, że nie była traktowana najlepiej w szkolnych latach, teraz możemy wysłuchać pomocnych rad, dzięki jej doświadczeniom. W przyszłości również chciałabym w jakiś sposób pomagać tak ludziom, chociażby słowem.

Zdjęcia z pobytu u moich kochanych kuzynek( a tak naprawdę to ja jestem ich ciocią, tyle że ja jestem młodsza, więc mówię na nie kuzynki haha) 

Święta w mojej rodzinie od pokoleń wyglądają tak samo. To czas, w którym wszyscy na miarę swoich możliwości zjeżdżają się w jedno tradycyjne miejsce. Ze względu na to, że mam ogromną rodzinę ,zawsze tego dnia robi się tłok w domu moich dziadków. Wszelkie przygotowania idą pełną parą- rozstawienie stołu, szukanie po całym terenie wolnych krzeseł, gotowanie specjalnych potraw jadanych tylko co roku tego wyjątkowego dnia, wysprzątanie i udekorowanie mieszkania. Pomiędzy pokojami czuć zapachy zapalonych świec i głos tradycyjnych kolęd, które tworzą przytulny nastrój. Wokół domu robi się piękna atmosfera. Wszyscy wygaszają swoje negatywne emocje, tego dnia jedynie liczy się spokój i spotkanie z najbliższymi. I za to uwielbiam święta Bożego Narodzenia. Oprócz otrzymanych prezentów, ważne jest to aby ofiarować je też innym. Ten uśmiech na twarzy nie rodzi się z niczego. Bliscy najbardziej cieszą się z powodu, że o nich pamiętamy. Te święta pomimo tego, że niestety nie będzie większości mojej rodziny, czuję że będą wspaniałe. W tamtym roku nawet gdy zaistniał już oczekiwany wieczór Wigilijny, dalej nie czułam świąt. W tym już od listopada na każdym kroku widzę nastrój i magiczny klimat, jakiego od dłuższego czasu mi brakowało. Przypuszczam, że to również zasługa założenia bloga. Czytając posty i oglądając snapy innych blogerek mogę razem z innymi nacieszyć się nadchodzącymi coraz to bliżej świąt! Już nie mogę doczekać się, aż pojadę do mojej babci. Do napisania postu zainspirowały mnie również stare zdjęcia z ubiegłych wydarzeń świątecznych. A Wam jak przebiegają przygotowania do Wigilii? :)

Wiele ludzi przebiera się na Halloween za zombiaki, jakieś szkielety, wiedźmy. Gdy zbliża się oczekiwany czas przygotowują sobie upiorne makijaże, z krwią na pół twarzy, albo Lalką Chucky. Wszystko tak, aby było jak najstraszniej! Halloween to jedno z moich ulubionych świąt. Niestety, w Polsce nie jest zupełnie tolerowane, ale już z rokiem na rok widzę coraz to większe zaangażowanie do tego święta hah. W tym roku wybieram się do mojej koleżanki na noc, więc wiadomo- żeby się działo trzeba mieć jakiś kostium. W poprzednim roku byłam pomalowana na 'candy skull', ale w tym roku wybrałam sobie totalnie coś innego haha. A mianowicie, w przeciwieństwie do tych strasznych wilkołaków z okiem wychodzącym na wierzch, w Halloween jestem jednorożcem. Przecież można się przebrać za kogo chcesz, byle by to było przebranie haha. Zupełnie spontanicznie do tego podeszłam. Snapowicze (snap: victoriasikora) już widzieli moje pierwsze spotkanie z tym strojem. W ogóle nie pomyślałam o przebraniu na Halloweenowy wieczór, ale jakoś tak wyszło. Weszłam do sklepu, oglądałam ubrania i tam ujrzałam ostatni kombinezon z postacią jednorożca- no po prostu musiałam to kupić haha. Moje koleżanki dalej mają ze mnie bekę, że wydałam całe swoje kieszonkowe na unicorn'a haha. A Wy macie jakieś plany na Halloweenowy wieczór? Piszcie w komentarzach za co się przebieraci.

     Na terenie festiwalu były rownież inne atrakcje. Muzyka w tle- Marika,Mesajah, Czarne Kwiaty, Dj-je. Sam program zaczął się od zumby. Co prawda większość stała w miejscu, robiła tylko takie ruchy z klaskaniem, ale pod koniec wszyscy zaczęli się ruszać pod rytm muzyki. Nie zabrakło rownież budek z jedzieniem, albo darmowych okazów takich jak okulary lipton czy próbki kosmetyków tutti-frutti. Było jeszcze wiele wiele więcej tego wszystkiego, ale byłam tam tylko 2 godziny i nie miałam czasu wszystkiego podpatrzeć. Większość osób była ubrana w białe bluzki. Raczej wiadomo było dlaczego. Powstały fajne kolorowe plamy, które właśnie poszły do prania haha.